Mama Africa

Ιούλιος 2016 άφιξη στην Αρούσα της Τανζανίας. Tο σκοτάδι κρύβει καλά την κορυφή του Κιλιμάντζαρο. Φτάνω στο σπίτι της μάμα Λιζ, το όνομα της είναι Αντέλ αλλά στην Τανζανία όταν γίνεσαι μαμά ¨χάνεις¨ το όνομά σου και σε αποκαλούν μάμα + το όνομα του πρώτου σου παιδιού. Το σπίτι της μαμάς της Λιζ θα είναι το σπίτι μου για τις επόμενες εβδομάδες. Φροντίδα, υπέροχο φαγητό και παρέα άλλοι εθελοντές που βρίσκονται ήδη εκεί. Διάφορες χώρες, διάφορες ηλικίες από 19 μέχρι 60+ άτομα γεμάτα αγάπη και διάθεση για προσφορά. Πόσο εντυπωσιακό το πως διασταυρώνονται οι δρόμοι μας.
Δευτέρα και ο καθένας φεύγει για το σχολείο του. Διαδρομή μίας ώρας αλλάζοντας δύο ¨ντάλα-ντάλα¨, μικρά λεωφορεία χωρητικότητας 12 ατόμων που τελικά μεταφέρουν 30, καλάθια με φρούτα, κλαδιά με μπανάνες και ζωντανές κότες. «Αν σου δώσουν να κρατήσεις μωρό μέσα στο ντάλα ντάλα μη το κρατήσεις, μπορεί να σου το αφήσουν και φύγουν», μας προειδοποίησε ο υπεύθυνος του προγράμματος εξηγώντας πόσο δύσκολο είναι να φροντίσουν οι οικογένειες τα παιδιά.
Περπατάμε για να βρούμε το σχολείο και μικρά παιδιά βγαίνουν από σπίτια φτιαγμένα από λάσπη φωνάζοντας «μζουνγκου», λευκός άνθρωπος, χαμογελάνε και μας χαιρετάνε κάθε μέρα.
Στο σχολείο 140 παιδάκια 3 έως 6 χρονών. Τα περισσότερα παρακολουθούν χάρη στη διευθύντρια η οποία φρόντισε να πείσει τους γονείς ότι είναι σημαντικό να φέρουν τα παιδιά στο σχολείο. Κάθε πρωί σηκώνονται και μας χαιρετάνε “Good morning teacher” φωνάζουν όλα μαζί και ξεκινάμε μαθηματικά, αγγλικά, σουαχίλι. Ξεκλέβω χρόνο μόλις διορθώνουμε τις ασκήσεις για να παίξουμε και να κάνουμε παιδική γιόγκα. Τα μαθήματα, μέχρι να βρεθεί τρόπος να χτιστεί σχολείο, γίνονται στο σπίτι της διευθύντριας. Η τάξη μου είναι στην αυλή. Τα μολύβια τα ξύνουν με ξυράφια. Στις 11 τα παιδιά κάνουν σειρές και τους δίνουμε το χυλό που τους έφτιαξε η διευθύντρια από αλεύρι, ζάχαρη και νερό. Ίσως το μοναδικό φαγητό για αρκετές ώρες. Κηδεμόνες περιμένουνε κάποια παιδιά, άλλα επιστρέφουν μόνα τους μέσα από χώματα, ρυάκια, βοηθάνε το ένα το άλλο και πηγαίνουν. Στην Αφρική γίνεσαι αυτόνομος νωρίς.
«Μη μας ξεχάσεις», μου είπαν αποχαιρετώντας με στο σχολείο. «Μη μας ξεχάσεις»…

Αλεξάνδρα Φανίδου, Νηπιαγωγός, ειδικευμένη στην πρώιμη παρέμβαση στις διαταραχές ανάπτυξης, δασκάλα παιδικής γιόγκα (Rainbow kids Training) , θεραπευτική γιόγκα για παιδιά ( Yoga therapy for infants and children with special needs).