Ο διατροφικός θησαυρός που λέγεται .. Ρεβίθι!

Τα ρεβίθια συγκαταλέγονται στην οικογένεια των οσπρίων και είναι ένα από τα παλαιότερα όσπρια που καλλιεργούνται από τον άνθρωπο. Από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι την Αίγυπτο τα ρεβίθια, τα κουκιά και οι φακές θεωρούνταν βασικές τροφές της εποχής. Κι όχι άδικα! Τα ρεβίθια είναι μια πλούσια πηγή πρωτεϊνών, υδατανθράκων, φυτικών ινών και πολλών βασικών μετάλλων και βιταμινών. Η παρουσία τόσων πολλών ζωτικής σημασίας θρεπτικών ουσιών, τα καθιστά ιδανική τροφή που μπορεί να παρέχει πολλά οφέλη για την υγεία.

Τα ρεβίθια είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της ελληνικής μεσογειακής διατροφής με μεγάλη θρεπτική αξία. Είναι πλούσια σε πρωτεΐνη, σίδηρο, φώσφορο, μαγνήσιο, και ψευδάργυρο. Επίσης, περιέχουν ασβέστιο, κάλιο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β καθώς και βιταμίνη Κ. Το πρόσθετο όφελος είναι ότι έχουν χαμηλά επίπεδα γλυκαιμικού δείκτη, πράγμα που σημαίνει πως μολονότι είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, δεν έχουν την τάση να ανεβάζουν το σάκχαρο του αίματος.

Είναι μια σημαντική πηγή φυλλικού και από τις καλύτερες φυτικές πηγές πρωτεΐνης μεγάλης βιολογικής αξίας, πλούσια σε υδατάνθρακες, φυτικές ίνες, βιταμίνες και βασικά μέταλλα. Η εξαιρετική ποιότητα των πρωτεϊνών που περιέχουν παρέχει στον ανθρώπινο οργανισμό όλα τα απαραίτητα αμινοξέα στην άριστη αναλογία που τα χρειάζεται.

Συγκεντρώνουν υψηλά ποσά φυτικών ινών που βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος και στην βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ.

Μπορούν επίσης να βοηθήσουν στον έλεγχο της πείνας, εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας τους σε πρωτεΐνες και φυτικές ίνες. Αυτό με τη σειρά του, μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο στη διαχείριση του σωματικού βάρους. Μπορούν να συνδράμουν στην θεραπεία της οστεοπόρωσης.

Τα ρεβίθια είναι μια καλή πηγή ασβεστίου, δεδομένου ότι καταναλώνονται με τον φλοιό τους καθώς το 70% του ασβεστίου βρίσκεται εκεί.
Λόγω της περιεκτικότητας τους σε μολυβδαίνιο, τα ρεβίθια συμμετέχουν στην αποτοξίνωση του οργανισμού από τα θειώδη άλατα, τα οποία χρησιμοποιούνται ως συντηρητικό σε προπαρασκευασμένες τροφές. Το μολυβδαίνιο αποτελεί συστατικό στοιχείο του ενζύμου που βοηθά στην αποτοξίνωση των θειωδών. Οι ευαίσθητοι άνθρωποι στα θειώδη άλατα, αντιμετωπίζουν μια σειρά σοβαρών συμπτωμάτων, όπως, αποπροσανατολισμός, ταχυκαρδία κ.ά.

Επιπρόσθετα, τα ρεβίθια συμβάλλουν στη καλή υγεία του εντέρου και στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Ως προς την κατανάλωση τους, τα ρεβίθια καταναλώνονται βραστά ή μαγειρευτά ως όσπρια, καβουρντισμένα ως ξηροί καρποί (τα γνωστά στραγάλια), γίνονται θρεπτικά άλευρα και μετά από επεξεργασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν υποκατάστατο του καφέ.

Τα ρεβίθια μπορούν να μαγειρευτούν με πολλούς τρόπους, σαν σούπα (τη κλασσική ρεβιθάδα), μέσα σε σαλάτες, σαν κεφτέδες, σαν ριζότο αλλά και σαν πουρέ (χούμους).

Προτιμήστε να τα μαγειρεύετε με τη φλούδα, αφού σε αυτή βρίσκονται το μεγαλύτερο ποσοστό ασβεστίου και φυτικών ινών. Επίσης, προσθέστε λεμόνι (λόγω της βιταμίνης C που περιέχει) για να μεγιστοποιήσετε την απορρόφηση σιδήρου από το οργανισμό αλλά και για μια ακόμη πιο ιδιαίτερη γεύση.

Η προσθήκη σόδας κατά το φούσκωμα των ρεβιθιών καταστρέφει πολύτιμες βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Εναλλακτικά της σόδας χρησιμοποιήστε λίγο αλάτι.

Οι περισσότερες φυτικές τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη, όπως τα ρεβίθια-όσπρια, δεν έχουν την ίδια σύσταση αμινοξέων όπως οι ζωικές πρωτεϊνούχες τροφές. Όταν όμως τα όσπρια συνδυαστούν με άλλες πηγές φυτικών πρωτεϊνών, όπως τα σιτηρά (πχ ρύζι, σιτάρι, καλαμπόκι) τότε τα αμινοξέα της μιας τροφής συμπληρώνονται με τα αμινοξέα της άλλης και παρέχουν πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας σχεδόν εφάμιλλη του κρέατος.

Πιο συγκεκριμένα, συνδυάστε ρεβίθια με ρύζι ή κινόα και εκτός από νοστιμιά θα έχετε και ένα πιάτο με ιδιαίτερη διατροφική αξία, αφού ο συνδυασμός αυτός δίνει ένα πιάτο με πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας. Ένας συνδυασμός απαραίτητος και για ανθρώπους που ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή ή για όσους βρίσκονται σε νηστεία.

Καλή Υγεία και Καλή Όρεξη!