Για τον Έρωτα…

Για τον Έρωτα…

…Έρωτας, πολυγραφότατο θέμα. «Όνομα πολύ ουσιαστικόν» όπως γράφει η Κική Δημουλά. Ο Έρωτας έχει πάρει τόσες διαφορετικές μορφές, ονομασίες και πρόσωπα.
Στην αρχαιότητα λατρευόταν σαν θεός, γιος της θεάς της ομορφιάς, της θεάς Αφροδίτης. Υπάρχει ο μύθος για το θεό Έρωτα και τη θνητή Ψυχή που έπειτα από ποικίλες δυσκολίες και με την παρέμβασή του γίνεται κι αυτή αθάνατη. Υπάρχει ο Έρωτας έτσι όπως τον θεώρησαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι, Πλάτωνας και Αριστοτέλης. Για τον Πλάτωνα, συγκεκριμένα, η έννοια του Έρωτα είναι η ανάγκη μας και συνάμα η ορμή με την οποία ζητούμε να γνωρίσουμε κάτι καινούριο. Όπως ακριβώς ο ερωτευμένος ζητάει να γνωρίσει τον καινούριο σύντροφο που έχει απέναντί του και να ζήσει μαζί του στην επιφάνεια και το βυθό των πραγμάτων. Ο Έρωτας για τον Πλάτωνα υποδηλώνει, επίσης, το ολόκληρο, καθότι ο Πλάτωνας υποστηρίζει πως η πρωταρχική μας φύση είναι να είμαστε ολόκληροι.
Η αλήθεια είναι, ωστόσο, πως ο Έρωτας με έψιλον κεφαλαίο, όσο κι αν τραγουδήθηκε, όσα κι αν γράφτηκαν για αυτόν, είναι κάτι βαθιά προσωπικό, γιατί ακριβώς είναι βίωμα. Και ο καθένας τον βιώνει με τρόπο διαφορετικό. Έρωτας μπορεί να είναι αυτό που κάποιος νιώθει για το σύντροφό του. Έρωτας μπορεί να είναι και αυτό που αισθάνεται κανείς για αυτό που τον κινεί και τον κάνει να προχωράει και να πορεύεται. Έρωτα για την οικογένειά του, για αυτό που κάποιος με κόπο και χρόνο έχει οικοδομήσει. Έρωτας φωτεινός και θαλερός, που ζωντανεύει και γεμίζει αντί να στερεί.
Αυτή τη φορά, αυτή τη μέρα, σας εύχομαι να βρείτε τον Έρωτα. Και ίσως όχι μόνο τον Έρωτα για ένα πρόσωπο κατ’ ανάγκη, αλλά τον πιο εσωτερικό, αυτόν που κατά την πλατωνική έννοια, μας πληροί και μας γεμίζει. Αυτόν που υπάρχει εν δυνάμει μέσα στον καθένα από εμάς!

Υπογράφει η Στέλλα Σαραμούρτση